WANTED: Perfect Boyfriend 1

About the author:

I am RJ. Writing poems is my hobby. For some reasons,, I have ventured on writing a novel. Writing is just a hobby for me. It never is my job but I dreamt on publishing my book one day. :) If you want to know more about me, you can just e-mail me.

About the story:

When I was a kid, I did not imagine myself having a relationship with a guy. But I dunno, sometimes I longed for someone. Minsan feeling ko incomplete ako lalo na pag nagmumuni muni ako. Ginawa kong oportunidad ang dull moments ko para makapag sulat. Hehe.

This is all about searching for love not specifically a boyfriend. Pasensiya na hindi masyadong pang masa ang una kong story. Pero sa next story ko pang masa na. Hehe. Im starting a new novel where in every simple gay in the universe makakarelate.

This is my pilot story. I hope you like it.

I would like to give my special thanks to my crushes for letting me post their pic here. thanks Ice and Badong. :) Though we haven't met yet, you gave me your trust. Merci.

Gusto ko rin pasalamatan ang ex ko at ang taong nameet ko nung May 2012 somewhere in QC. He was my first love. Siya ang inspiration ko sa unang story kong ito. Di ako maka move on but I know I can and I will.

About the major characters:

RJ Humphrey/Hjottenberg

Age: 22 at sana wag ng tumaas pa.

Height: 5'6'' pero sana tumaas pa. Nagchecherefer naman ako gabi gabi eh.

Sex: Lalaking nagkakagusto sa lalaki. Hehe

Profession: Accountant/Pintor/Professor

Most attractive part of the body: My eyes. Pero mas gusto kong naka contacts ng brown.

What do you want 5 years from now?: Baby. as in anak.

Gwapo. Gray eyes. Matangos ang ilong. Kissable lips. Sa unang tingin at maging sa pangalawa di mo aakalaing gay kasi pormal at desente. Isang taong labis nagmahal at labis na nasaktan. Umaasang magkakabalikan sila ng ex-jowa niya. "In his dreams."

Karl Moreno

Age: 26

Height: 5'11''

Sex: Gay after I fell in love with RJ 

Profession: Professor

Most attractive part of the body: My lips. Masarap ako humalik.

What do you want 5 years from now?: I want to marry RJ.

Gwapo. Moreno. Super sexy. Kahit sino maaakit sa unang tingin pati siguro sa mga susunod na tingin. Palikero pero nung mainlab kay RJ, hindi na pumatol kahit sino. Pero gumuho ang mundo ng lokohin siya ni RJ. At least yun ang alam niya. 

Nathan El Greco

Age: 25. 

Height: 5'10''

Sex: Straight and will never be gay. 

Prpfession: Entrepreneur and Photorapher

Mosty attractive part of the body: Lahat ng parte ng katawan ko. Angal?

What do you want 5 years from now?: Have a kid. I dont want to marry anyone anymore.

Gwapo. Matangos ang ilong. Hazel color ang eyes. Kissable lips. Athletic built. Artistahin. Maraming naiinlove mapababae man o mapa miyembro ng third sex. 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Chapter 1.

"Krrrriiiiiiiiiiiiinnnggggggggg!"

"Aray. Sakit sa tenga. Asar naman oh!"

Yan ang lagi kong daing kapag nag aalarm ang luma kong cellphone sa umaga,

sa tanghali o sa gabi. Oo pati gabi nag aalarm ako kasi kelangan kong

magpalit ng aking anyo. Isa akong werewolf. Joke joke joke.

Napanuod ko kasi kagabi yung Teen Wolf. Shit sarap halikan ng bidang lalaki.

I mean lahat pala ng lalaki dun yummy. As in parang pagkaen lang.

Pag kinain mo busog na busog ka. Kahit buto walang matitira.

Feeling ko ako yung bidang babae sa series na yun. Hahaha.

"In your dreams." Kontra ng kontrabida kong kapatid sa pananampalataya.

Pananampalataya na may darating uli na isang prinsipe sa buhay namin este ako lang pala.

"Hoy! RJ nananaginip ka na naman. Bumangon ka na at baka magreklamo ka naman sa

Undertime deduction mo." sabi ng aking bading na friend.

"Lola. wala ng magiging UD sakin kasi resigned na ko."

Well, ako si RJ Humphrey, 22, gwapo... sabi ng nanay ko, sumalangit nawa, at yes. jobless na ko. Mahabang kwento. pero iku-kwento ko pa rin sainyo one of these days. At higit sa lahat lalake ako...

"Weh?!" sabi ng sumapi sakin. Di ko alam kung may dual personality ako o sadyang

ganun lang ang tao kapag alam nating di totoo ang mga pinagsasabi natin.

Oo alam ko sa sarili ko. lalaki ako.

"E bakit prinsipe hanap mo?" sabi ulit ng utak ko.

"E sa lalaki akong may gusto rin sa lalaki. Ano may problema ka?

Suntukan na lang oh? Wala ka pala eh."

“Hoy bestfriend kinakausap mo na naman ang sarili mo. Mag aalas-ostso na!" sabi ni Tin.

Siya si Tin. Isang bakla. Este babae pala siya. Babaeng bakla nga lang.

Magkaibigan kami since college siguro until tumanda kami magkaibigan pa rin ata kami.

Never kami nag away niyan.... Hehe joke lang. Nagaaway kami niyan siyempre.

Siya na ata ang pinaka-nilalanggam na friend sa buong mundo sa sobrang kasweetan niyan.

Kaya kahit mag away kami, nagkakabati lang din kami. Isa lang naman ang pinag aawayan namin.

Ang di ko pag move on at paglimot sa nakaraan.

Laging litanya niyan sakin, “RJ, let bygones be bygones.” “Lagi ko naming reply sa kanya, “I’d rather live in the past than live in the present coz i don’t want to live a future without him.”

Ambaet din ng bestpren kong yan. Nauutangan eh. At higit sa lahat mapag bigay. Alam niyo bang share kami sa boypren niyan. Hahaha. Tawag ko nga sa boypren niyan ay BABY G.

Minsan naiisip kong mag move on na nga lang. Kaso everytime na gawin ko ang pagmomove on, parang namamatay ako.

“Tumigil ka nga! Sabihin mo di ka na mahal ng lalaking yun! Sino bang mas pinaniwalaan niya? Di ba ang pamilya niyang kontrabida.”  Sigaw ng utak ko sa sarili ko.

“Tama na ok. Masyado kang affected! Siyempre pamilya niya yun. Ako boyfriend niya lang.” Pagrarason ko.

“See. Boyfriend ka niya lang. Di ka niya maipaglaban. Di ka niya kayang paniwalaan. Di ka niya kayang....” walang tigil sa pagrarason nito.

Napaiyak na lang ako kasi tama ito. Tama ang kontrabidang nasa isip ko.

"O siya. lola Tin maliligo na ko para makuha ko na mga naiwan kong gamit dun sa office." Sabi ko sa kaibigan kong malelate na rin sa school nito. Nag aaral kasi ito ng law. Full time and fully pledged student na kasi ito. Nagsawa na siguro sa dalawang taong pag tatrabaho nito.

Thirty minutes na byahe papuntang Ayala galing Crossing. Mga 9 am ako umalis sa condong tinitirhan namin. Nasa bus ako ng maalala ko mga nangyari. Sa nakalipas na tatlong weeks. Aside from heartache, headache din ang dulot ng lintik na trabaho ko.

Binigay ko lahat na makakaya ko para gampanan ang trabaho ko at sinumpaang kong propesyon.

Pero ayon, biglang nawala dahil sa prinsipyong pinaiiral ko sa buhay.  Yun lang ang meron ako kaya talagang pinaglaban ko. Dahil sa tumiwalag ako sa kagustuhan ng kompanyang pinagtatrabahuhan kong ibulgar ang findings ko sa korte.

Tandang tanda ko pa nung kinausap ako ng PANGINOONG MAY LUPA AT LANGIT na bosing ko

dahil sa ginawa ko.

"You're firrrreeeed!" sabi ng bosing ko. “You’re part of this company. You should protect its reputation and abide by the code of ethics.”

What? Ano raw? Abide the code of ethics? E anong ginawa ko? Sumunod ako sa code of ethics no. Kahit ipabasa ko pa sa kanya ang Republic Act 9298. Makikita niyang tama ang ginawa ko. Bwisit. Miss Tapia siyang bruhilda siyang anak ng naagnas na magulang niya na nasa sementeryong kinasasadlakan ng kanilang kaluluwa. Amen.

"No madam. Di nyo na kailangang pang i-fire ako kasi, i am resigning." lakas loob kong sagot sa kanya.

"All my life i thought this profession was the best for it searches for the truth, but with what you have done and what the company has done to me, it only proves one thing, that books are just meant for reading and justice is a commodity." I spoke to her with sarcasm.

Paglabas ko ng office niya, nakita ko mga dating ka officemates ko. umiiyak ako pero I am not crying dahil nagresign ako ha. Umiiyak ako kasi siyempre di ko na makakasama ang mga officemate ko na napalapit na rin sakin.

Kahit masakit kailangan kong gawin. Kahit minahal ko ang trabaho ko kelangan kong panindigan ang prinsipyong pinaiiral ko sa buhay. At tsaka no, kailangan ko na ring magconcentrate sa paghahanap ng boypren. Matagal tagal na rin akong walang boypren. Tama ang bespren kong si Tin. Nagpakagago lang ako sa work ko at di ko inisip ang sarili kong buhay.

Puro kasi trabaho and ginawa at inisip ko nun. Dedicated ako sa work ko kaya nga within a year lang e napromote ako bilang Assistant Manager from Senior Auditor.

Moving on. Hehe. Yaw ko na pakialaman ang mga nakalipas. Dapat ibinabaon na sa hukay at dasalan na lang. Anyway back to boypren searching, naisip ko minsan na magpa advertize sa dyaryo ng,

            WANTED:

            Boypren

            siyempre dapat kasing edad ko

            walang kong datong kaya wag maghanap ng sweldo

            dapat gwapo

            kahit di macho basta mamahalin ako ng totoo.

            At higit sa lahat HINDI mayaman.

Hehe. Desperado lang? Desperadong makamove on sa past broken-hearted life. Pero naisip ko, bakit nga ba hindi? Magkano kaya ngayon ang pag papa-advertize sa diyaryo? Hmmm. Matry nga.

Anyway highway, three months na rin nakakaraan nung magbreak kami ng boyfriend ko dahil sa insidenteng gusto kong kalimutan pero gabi gabi kong napapanaginipan.

Pero andiyan ang kaibigan ko, laging naka agapay sakin.

Three months na rin naman nakakaraan, i’ll try moving on. Sabi nga ni papreng Popoy kay mareng Basha dun sa “One More Chance” di ba, “Three-month rule”, Oh di gora na pwedeng pwede na. Para makapag move on na ko. Kaya ko nga ba?..

Natulala ako sa kakaisip kung makakaya ko nga bang makapag move on. Basta basta mkaaka move on rin ako. Right?!?

Pagkatapos kong makuha mga gamit ko umalis na agad ako.Gumala muna ko sa Greenbelt, Landmark at SM Ayala. Napadaan ako sa Starbucks. Andaming tao? Bakit kaya? May shooting ba? Haha. Wala naman. Marami talagang tao. Yun ata ang libangan ng mga sosyal, nagsososya-sosyalan, mga feelingerong tao sa mundo. Bakit kelangan pang sa starbucks bumili ng kape e pwede 3 in 1 lang sa tindahan bumili ah. Kape lang worth 100 pesos na e sa tindahan 5 pesos lang yan. Ilang 5-peso na kape na ang 100? Twenty na kape na yan ah. Di ba?

Ang daming naghihirap sa mundo. Tapos kung maglustay ng pera ang mga tao parang bra at panty lang. Disposable. Haha. Hay buhay.

Lumakad na ko palayo.

"Aray." sabi ko. may bumangga sakin anghel este demonyo pala.

Yun nga lang napaka gwapong demonyo. As in. to the highest level of kagwapuhan. Daig pa ang mga artistang nakikita ko sa tv. Daig pa yung bida sa Teen Wolf. Pwedeng pwedeng ipinta ang mukha sa canvass.

Dumerecho lang ang lalaki papasok sa Starbucks.

"Aba't antipatiko. Hoy lalaki."

"What?" inosenteng sagot nito.

Aba antipatiko talagang lalaking to. Kung di ka lang gwapo baka sinuntok ko na to e.

"Weh? Sa gwapong yan? Susuntukin mo? Imposible." sabi ng isang parte ng utak ko

"Oo susuntukin ko at hindi lang yun. Ingudngod ko pa mukha niya sa canvass." sagot ko sa sarili ko.

"Hoy hindi ka man lang ba magsosorry? Ha? Kaw na nakabunggo. Kaw pa ang galit? Ikaw kaya bungguin ko?"

"I doubt that." sabi nito na nakangiti pa. At kumindat pa.

Sheeeet. Ganda ng ngipin. Ang gwapo talaga. Pero teka teka. Hindi pwedeng ganito. Di ako pwedeng magpatangay sa sinumpang kagwapuhan nito.

"Pakindat kindat ka pa dyan. Di ko binibili yang mata mo. Teka bakla ka no? Hahaa. Magsorry ka kung ayaw mong mangudngod mukha mo sa lupang kinatitirikan ng mall na to" sabi ko rito.

Humalakhak ito at sabay sabing "In your dreams..." Tumalikod na ito at pumasok sa Starbucks.

Antipatiko talaga.Lakas ng tama ng lalaking to. "Mamatay ka na. Antipatiko. Feeling gwapo." sabi ko.

tumalikod na rin ako. Tumakbo na ko. Maraming taong nakasaksi sa nangyari. Kakahiya. Wah makikita ng lalaking yun. Pagnakita ko ulit yun masusuntok ko na talaga ang gagong antipatikong walang kwentang demonyong lalaking yun.

"Aw haba ng description ah." sabi ko sa other side ng utak ko.

"Tumigil ka nga." sabi ko.

Nanuod muna ko sa glorietta. Gusto kong magunwind sa mga nangyari sa work ko at higit sa lahat mag move on sa antipatikong lalaking yun. Move on? Mali ata ang word na ginamit ko. Basta gusto kong alisin ang negative vibes sa sistema ko. Nanuod ako ng movie "The Reunion." Hmmm. gwapo talaga ng crush ko. Si Enchong Dee. Um-echo ang sinabi sakin kanina ng antipatikong lalaking yun ng paulit-ulit. "In your dreams..."

"So what" Sabi ko sa sarili ko. Masama bang managinip? Pasalamat siya hindi siya ang nasa panginip ko kasi baka wrestlingin ko siya.

Bandang one ng hapon umuwi na ko. Nag MRT na ko. Sisiksikan as usual. Ng makarating ako ng condo. Nakinig na lang ako ng music hanggang sa makatulog ako. Nagising na lang ako sa pagkanta kanta ng kaibigan kong si Tin. Bumangon na ko at kumaen kami sa labas at nagkwentuhan sa mga nangyari sakin at sa plano ko.

Mag aaplay ako sa ADMU bilang professor sa Foreign Languages. Marami akong alam na ibang linggwahe. Lumaki ako sa ibang bansa. Kaso sumama ang loob ko sa pamilya ko kaya naglayas ako. Basta bukas ibang buhay na tatahakin ko. Sisimulan ko sa pagbabago ng anyo ko. Hehe. Parang pinanganak daw ko sa kapanahunan ni Jose Rizal. Naisip ko wala naming masama kung baguhin ko ang anyo ko di ba. Lagi akong pinagsasabihan ng friend ko na mag ayos daw ako. Simula kasi ng magbreak kami ng ex ko nagpaka betty la fea na ako.

Basta simula na ng pagbabago ng buhay ko. Walang atrasan to. Let the search for boyfriend begins.

“Hephephep. Hinayhinay lang.” Sabi ng kontrabida kong utak.

Hahahaha. Natawa na lang ako sa naiisip kong kakaibang plano.

J